به نام آنکه که باید که باشد که باشیم ٬ که باشد که بگذرد٬که بگوییم که به نام آنکه ...

                                         با بقیه ی مطلبام فرق می کنه

می خوام از باارزش ترین رکن شخصیتیم بگم واستون.می خوام از اشکام که خیلی دوسشون دارم بگم .اشکام خیلی واسم ارزش دارند و معتقدم این منم که به این دونه های ریز ارزش می دم ٬و واسه بقیه هم ارزش مندش می کنم.یعنی وقتی اتفاقی باعثه ریختنه اشکام می شه ٬بقیه با دیدن اشکام یه جورایی سوپرایز بشن و بیشتر تامل بکنن.

من خود خواه نیستم ولی نمی دونم چند نفرند که ارزشه اشکام رو دارند اما می دونم خودشون می دونن  .اصلا اشکای آدما با هم ارتباط دارند ٬یعنی اگه کسی واسه من اشک بریزه مطمئنا اشکای منم واسه اون شروع به سفر می کنن.

                                                اما یه تراژدیه تلخ :

اشکام که با ارزش ترین چیزای شخصیتی یه من  هستن و همون اشکام که خیلی دوسشون دارم ٬ یه روز از چشام می افتن.پس گله ای ندارم اگه یه روزی از چشمه کسی بیفتم

                                                         یا علی